XXII Konferencja Programowa STO

               

 

XXII Konferencja Programowa STO w Poznaniu odbyła się. Było:

·         bardzo intensywne i interesująco merytorycznie – wykład prof. hab. Stanisława Dylaka o roli szkoły we współczesnym świecie, wykład dr. Tomasza Grzyba o zjawiskach społecznych dziejących się w szkole, wykład na temat pożytków z porażek i kłopotów z sukcesami dały uczestnikom interesujący materiał do przemyśleń. Prezes i członkowie Zarządu STO przekazali wiele ważnych informacji na temat naszego stowarzyszenia, planów i zamierzeń. Jak zawsze nadzwyczaj ciekawa była wymiana doświadczeń między dyrektorami szkół i prezesami kół,

·         z punktu widzenia naszej szkoły bardzo uroczyście – pani Małgorzata Wiśniewska została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi, pani dyrektor Agnieszka Nowińska-Samsel – Medalem Komisji Edukacji Narodowej,

·         z akcentem na możliwość poznania dziedzictwa kulturowego i kulinarnego miasta – inauguracja konferencji w Pałacu Działyńskich, przejazd zabytkowym tramwajem i zwiedzanie Ostrowa Tumskiego, wizyta w Rogalowym  Muzeum Poznania, kolacja w Zagrodzie Bamberskiej, w której podano m. in. rumpuć i bambrzok J

·         nadzwyczaj muzycznie – w trakcie niespełna trzech dni mieliśmy okazję wysłuchać trzech koncertów, które były znakomitym przerywnikiem między kolejnymi wykładami, w tym m. in. dynamicznego i radosnego chóru ze społecznej jedynki,

·         bardzo sprawnie organizacyjnie, niezwykle miło i sympatycznie co jest niewątpliwą zasługą organizatorów (SKT nr 185 w Poznaniu, dyrekcji i zespołu Społecznej Czwórki) oraz p. dyrektor i pracowników biura STO.

Naszą szkołę reprezentowała pani Prezes Marzenna Zapalska, pani Dyrektor Agnieszka Nowińska-Samsel, pani Małgorzata Wiśniewska (inauguracja w Pałacu Działyńskich) oraz niżej podpisana,

Beata Wiśniewska-Tomczak

Dyrektor ZS nr 16 STO

 

Specjalnie z Poznania wiersz J. Tuwima „Abecadło” w gwarze poznańskiej:

 

Abecadło z ryczki spadło,

i w kawołki się rozpadło:

A – ukryło obie giyry,

H – udaje, że jest śtyry.

D – kopóne poczaskało,

R – bez szkiyty się lyrało.

E – kielocha se wyczasło,

B – kalafe ździebko szczasło.

 

0 – lujnyło tak o ziymie,

 

że sztouchnyło sobie ciymie!

 



Galeria | Archiwum